Interviews

Wie zei dat ook alweer…?
W. Aalders, Hans Achterhuis, Theo de Boer, Govert Buijs, Jan van der Graaf, Ger Groot, Bas Heijne, Carl Rohde, Kees Schuyt, Henk Vreekamp Wapenveld heeft in de loop der tijd een lange lijst portret-interviews van schrijvers, theologen, wetenschappers en politici gepubliceerd. Op deze site staan ze alfabetisch gerubriceerd. Wel zo handig.

'Deze omslag is fundamenteler dan die van de sixties'

Herman Oevermansjaargang 67, nummer 2, april 2017

Het moment herinner ik me nog goed. Ik keek in 2015 naar een aflevering van de VARA-serie over de geschiedenis van de arbeidersbeweging, De Strijd.  Deze aflevering ging over de VARA zelf, ooit gestart als vereniging van radioamateurs die in verenigingsverband arbeiders hielp om radio’s in elkaar te zetten – zomaar zelf er eentje kopen was veel te duur. Via de radio doen aan ‘volksverheffing’, dat was lang een levend ideaal.  De heer Pijlman kwam in beeld, wel  de ‘Chroesjtsjov van Drenthe’ genoemd. Op een ledenvergadering van de VARA in de jaren ’70 werd hij gehuldigd, hij had dat jaar 135 nieuwe leden geworven. De man was actief in de PvdA, de vakbond en de VARA. Hij kende de wereld waar hij uitkwam, en heeft zijn hele leven gestreden voor de vooruitgang.

http://wapenveldonline.nl/artikel/1351/deze-omslag-is-fundamenteler-dan-die-van-de-sixties/

Lees verder

'De cultuur der dingen lijkt onstuitbaar'

Herman Oevermans en Bert de Leedejaargang 67, nummer 1, februari 2017

Naar Groningen reisden we, om Auke van der Woud (1947) te spreken. Aanleiding: zijn  boek De nieuwe mens – de culturele revolutie rond 1900 (2015). Een mooie gelegenheid om de man achter een ondertussen imposant oeuvre te portretteren.  We ontmoetten hem in de gebouwen van de Protestantse Theologische Universiteit aldaar.  Een rustige, bescheiden man, die ogenschijnlijk terloops zijn opmerkingen maakt, met zo nu en dan een  lichte twinkeling in de ogen.

http://wapenveldonline.nl/artikel/1347/de-cultuur-der-dingen-lijkt-onstuitbaar/

Lees verder

Erfgenamen zonder erfenis

Herman Oevermans en Wim Dekkerjaargang 66, nummer 4, augustus 2016

 

Hans Achterhuis (1942) en Maarten van Buuren (1948) zijn vertegenwoordigers van een generatie. Afkomstig uit een christelijk milieu hebben beiden afscheid genomen van het geloof der vaderen. De een wat heftiger dan de ander. Achterhuis vervolgde zijn weg in de wijsbegeerte, met Hannah Arendt als inspirerende gids 1. Hij schreef tal van boeken op het terrein van de politieke, sociale en later ook de techniekfilosofie. Hij werd de eerste Denker des Vaderlands. Van Buuren ging naar de letteren en werd hoogleraar Frans.  Rond zijn vijftigste raakte hij in een stevige depressie. Daar schreef hij later over in het bekende Kikker gaat fietsen.2

http://wapenveldonline.nl/artikel/1315/erfgenamen-zonder-erfenis/

Lees verder

'Iemand heeft het voor ons opgenomen in deze barre werkelijkheid'

Herman Oevermans en Wim Dekkerjaargang 66, nummer 3, juni 2016

Als het aan Arjan Plaisier (1956) had gelegen was hij nooit PKN-scriba geworden. ’Ik moest met geweld overgehaald worden. Als je mij m’n gang laat gaan, blijf ik m’n hele leven in een hoekje liggen’. Plaisier maakt inderdaad op het eerste gezicht een wat rustige, beschouwende indruk. Een man van de studie. Niet iemand die met de vuist op tafel slaat. Ook niet de gehaaide bestuurder die aan vele touwtjes trekt. Maar dat wil niet zeggen dat hij niet weet wat hij wil. Uit de jaren dat hij lid was van de Wapenveldredactie herinneren wij ons Plaisier als iemand die in eerste instantie  luisterde en observeerde. Niet iemand die direct het hoogste woord had. Maar als hij sprak – bijvoorbeeld wanneer Bert de Leede vroeg: “Arjan, wat vind jij ervan?” – had zijn spreken iets beslists; hij overzag het veld en kon daarom richting geven.

http://wapenveldonline.nl/artikel/1303/iemand-heeft-het-voor-ons-opgenomen-in-deze-barre-werkelijkheid/

Lees verder

Microscopen bouwen

Aart Nederveen en Paul van Trigtjaargang 66, nummer 2, april 2016

 'Het klinkt misschien wat wild, maar wie van de dame voelt er iets voor "gezamenlijke ongedisciplineerdheid"?' zo besloot Annemarie Mol haar voordracht 'Wie weet wat een vrouw is...' op een discussieweekend over feminisme en filosofie in Leusden in 1984. Het is een typerende slotzin. Ze had haar voordracht - oder de manieren waarop de vrouw in verschillende wetenschappen verschillend worden belicht - ook kunnen afsluiten met een pleidooi voor interdisciplinariteit. Maar dat is niet het goede woord: 'interdisciplinariteit veronderstelt immers harmonie tussen en optelbaarheid van disciplines' en een dergelijk woord zou de complexe werkelijkheid van wetenschap te veel gladstrijken.

http://wapenveldonline.nl/artikel/1297/microscopen-bouwen/

Lees verder

‘Mijn leven tekent mijn filosofie’

Ruben van de Belt en Jeroen Hagendijkjaargang 65, nummer 5, oktober 2015

Is het niet goedkoop als gelovigen zich slechts in de eredienst door het gebed solidair tonen met hen die lijden of leven in verdrukking? Ja, zegt Nicholas Wolterstorff. Gerechtigheid is een absolute voorwaarde voor acceptabele eredienst. Maar de beweging vindt ook andersom plaats. De liturgie houdt ons voor wat liefde is: ‘Christ-like love for each other and love for the neighbor’.

http://wapenveldonline.nl/artikel/1271/mijn-leven-tekent-mijn-filosofie/

Lees verder

´Wie de taal kent, zal de wereld kennen’

Herman Oevermans en Jaap de Jongjaargang 65, nummer 4, augustus 2015

Het is woensdagavond acht uur. Gedrieën zitten wij op het terras van hotel-restaurant Belvédère. Voor ons stroomt de Lek, soms draaikolkt ze. Er is koffie, er zijn kaakjes en er is Kusters. ‘Als ik mijn eigen biografie zou schrijven zou ik vertellen dat ik eigenlijk altijd al filosoof had willen worden’, zegt Wouter Kusters en glimlacht: ‘en ook dat alle dingen daarop waren gericht. Tegelijk ben ik ervan overtuigd dat ieder begin een keuze is en andere beginpunten uitsluit. Naar een vervolg leidt en ook naar een einde gaat. Een einde dat anders zou zijn als voor een ander begin was gekozen.’

http://wapenveldonline.nl/artikel/1263/´wie-de-taal-kent-zal-de-wereld-kennen/

Lees verder

‘Het begint met het herkennen van patronen’

Herman Oevermansjaargang 65, nummer 3, juni 2015

Het contact ontstond als bij toeval. In oktober 2014 had de toenmalige manager van de opleiding Communicatie aan de CHE een ontmoeting met Wim van Dinten (1940), voorzitter van Stichting Sezen [1], en oud-topman van de Rabobank (als hoofd strategie in de jaren ’80 en ’90) en emeritus hoogleraar Bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Om mogelijkheden voor samenwerking te verkennen. Een andere collega had een leergang bij Sezen gevolgd en was er enthousiast over. Als interim-directeur van de Academie Journalistiek & Communicatie zou ik bij de volgende afspraak aanwezig zijn. Dat was ik, in januari, en dat leidde vervolgens tot een interview voor Wapenveld [2].

http://wapenveldonline.nl/artikel/1258/het-begint-met-het-herkennen-van-patronen/

Lees verder

De theologie van verval ondermijnen

Jennifer Smit-Hobbsjaargang 65, nummer 2, april 2015

‘Veel Britse kerken’, zegt de Britse historicus en theoloog David Goodhew, ‘hebben een theologie van verval gecreëerd, die ervan uitgaat dat kerken in moderne samenlevingen krimpen en dat kerken daaraan weinig kunnen doen.’ Goodhew en zijn collega’s in het Centre for Church Growth Research aan Durham University stellen zich ten doel deze ‘krimptheologie’ te bestrijden. Deze zomer verschijnt hun Towards a Theology of Church Growth (2015). Gaat het Britse debat over secularisatie met deze publicatie een nieuwe ronde in? En kunnen Nederlandse christenen hier iets van leren?

http://wapenveldonline.nl/artikel/1249/de-theologie-van-verval-ondermijnen/

Lees verder

‘Probeer de Geest niet na te rekenen’

Herman Oevermans en Aart Nederveenjaargang 64, nummer 6, december 2014

Trouw-journalist Emiel Hakkenes schreef in 2008 een boek over Bas Plaisier, toen bezig aan zijn laatste periode als scriba van de Protestantse Kerk in Nederland. Achter de schermen van de PKN – Een jaar met kerkleider Bas Plaisier geeft een inkijkje in die eerste tijd na de totstandkoming van de fusie in 2004 van de Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken en de Evangelisch-Lutherse Kerk, een proces waar Plaisier een belangrijke rol in speelde. Hakkenes laat ook anderen aan het woord over Plaisier en zo ontstaat een gelaagd portret. Duidelijk is dat Plaisier en Hakkenes respect voor elkaar hebben.

http://wapenveldonline.nl/artikel/1222/probeer-de-geest-niet-na-te-rekenen/

Lees verder