Introductiepagina

"Wapenveld is een blad waarin gedacht wordt vanuit de kern van het christelijk geloof. Deze kern ziet in Wapenveld wijd. In aflevering op aflevering wordt een veelvoud van thema’s op het terrein van kerk, theologie en samenleving belicht. Wapenveld is een kwaliteitsblad. Neem het en lees het." Dat zegt Arjan Plaisier, scriba van de Protestantse Kerk in Nederland. Lees hier wat anderen vinden van Wapenveld.

Uitgelicht

Regelmatig krijgen wij het verzoek of oude nummers van Wapenveld nog beschikbaar zijn. Als redactie hebben wij enkele jaren geleden ons archief geschonken aan de bibliotheek van de Vrije Universiteit in Amsterdam. Artikelen die niet op de website staan, zijn dus opvraagbaar bij de bibliotheek van de Vrije Universiteit; voor meer informatie zie www.ubvu.vu.nl in de catalogus.

In het nummer van Wapenveld dat binnenkort op de mat rolt, staat de eerste aflevering van ‘Brief aan mijn kleinkind’. Inspiratie voor deze rubriek vond de redactie in Brieven aan mijn kleinzoon van Abel Herzberg, dat opent met de volgende zin: 'Wat hier volgt, zijn – of liever gezegd waren – brieven, die ik aan mijn achtjarige kleinzoon geschreven heb. Wij hadden afgesproken dat ik hem over mijn grootvader vertellen zou en over mijn ouders en in het algemeen over de tijd, toen ik jong was. (…) Al schrijvend gebeurde het nu, dat ik de leeftijd van mijn kleinzoon vergat. Het was alsof ik tot een volwassene sprak. Wat deed het er ook toe? Wat hem nu zou ontgaan, zou hij later wel begrijpen, als hij daar tenminste nog belang in stelde.' De eerste brief is van Hans de Knijff.

In de nieuwe jaarserie van Wapenveld bespreken we een aantal vragen die voortkomen uit de sociaal-wetenschappelijke blik op geloven. Wij leven in een geconstrueerde visie op de werkelijkheid. Al onze beweringen, zelfs die waaraan we goddelijk gezag toekennen, zijn sociaal geconstrueerd. Als we dat eenmaal doorkrijgen, kan ons geloof gemakkelijk zijn glans en vanzelfsprekendheid verliezen. Dat is voor velen een reden geweest om geloof en kerk vaarwel te zeggen. Alles wordt vloeibaar. Of is het toch mogelijk op een nieuwe manier te zeggen dat sociale constructies toegang bieden tot een werkelijkheid buiten ons. Wapenveld vraagt en zoekt in deze jaarserie naar een manier om te blijven geloven, met elkaar.

Wapenveld-redacteur Wim Dekker liet onlangs in het blad Opbouw zien hoe belangrijk discussies binnen de redactie kunnen zijn. Bijvoorbeeld over de vraag waarom het belangrijk is om bij een christelijke gemeente te horen. Om ons heen hebben we veel van onze studiegenoten en vrienden zien afhaken. Waarom zijn wij gebleven? ‘Uiteindelijk toch omdat wij geen moderne individuen zijn en willen zijn. In het geloof wordt onze autonomie doorbroken. Wij zijn niet van onszelf. Ergens willen wij dat niet en durven dat niet. Soms is het alleen maar hopen dat God toch bestaat. (...) In ons gemeenteleven bieden wij weerstand aan de individualisering. En wanneer je hoogmoed doorbroken wordt, prijs je God opeens voor de gemeente.'

kabinet Rutte II op het bordes Op 10 november organiseert de RRQR een congres over de houdbaarheid van de democratie. De nieuwe ministerploeg van het kabinet Rutte II heeft dan al op het bordes gestaan.Tijdens het congres houden we het afgelopen decennium tegen het licht: vijf maal verkiezingen in tien jaar – wat betekent dat voor de stand van zaken van onze democratie? En wat betekent de opkomst van een (jongeren) beweging als G500 voor het vertrouwen in de democratie? Is er sprake van een tanende solidariteit, tussen hoger en lager opgeleiden, maar ook tussen jongeren en ouderen? Met medewerking van Sywert van Lienden, Gerbert van Loenen, Kars Veling en Maarten Vogelaar. Meer informatie op de website van de RRQR.