Introductiepagina

"Wapenveld is een blad waarin gedacht wordt vanuit de kern van het christelijk geloof. Deze kern ziet in Wapenveld wijd. In aflevering op aflevering  wordt een veelvoud van thema’s op het terrein van kerk, theologie en samenleving belicht. Wapenveld is een kwaliteitsblad. Neem het en lees het." Dat zegt Arjan Plaisier, voormalig scriba van de Protestantse Kerk in Nederland. Lees hier wat anderen vinden van Wapenveld.

Uitgelicht

Civitaslezing 2019: Iemand in de stad – op zoek naar een thuis

Laatst gewijzigd op 12 oktober 2019 12:33

Onder het thema ‘Iemand in de stad – op zoek naar een thuis’ haken de C.S.F.R., RRQR en Wapenveld met een gezamenlijk congres in op het jaarthema van Wapenveld. Aan de hand van lezingen van filosoof Pieter Hoexum (Kleine filosofie van het rijtjeshuisThuis: filosofische verkenningen van het alledaagse) en theoloog Erik Borgman (Leven van wat komtWaar blijft de kerk?) gaan we in gesprek met Zihni Özdil, voormalig GroenLinks-kamerlid, opiniemaker en NRC-columnist. We zoeken naar wat een plek tot een thuis maakt, welk spanningsveld religie daarin creëert en hoe we – zowel student als burger, christen als seculier, met of zonder migratieachtergrond – werkelijk iemand in de stad kunnen worden. 

Wat: Civitaslezing 2019: Iemand in de stad – op zoek naar een thuis

Waar: Utrecht, Jacobikerk

Wanneer: 7 november, 19.30u

Wie: voor alle leden van de C.S.F.R. en RRQR, lezers van Wapenveld en andere geïnteresseerden

Prof. De Knijff overleden

Laatst gewijzigd op 12 september 2019 00:06

Deze week overleed prof.dr. H.W. de Knijff, emeritus kerkelijk hoogleraar christelijke ethiek, dogmatiek en bijbelse theologie vanwege de Nederlands Hervormde Kerk aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Gelovig, kerkelijk, erudiet en beminnelijk mens. Bekend van grondige studies als Sleutel en slot (over hermeneutiek), Tussen woning en woestijn (over milieu en duurzaamheid), Venus aan de leiband (over Europa’s erotische traditie en christelijke seksuele ethiek), Tegenwoordigheid van geest als Europese uitdaging (over secularisatie, wetenschap en christelijk geloof). Ook in Wapenveld schreef hij regelmatig. Over Noordmans natuurlijk, over Europa, over de eeuw in ons hart (historiciteit). En hij schreef de eerste Brief aan mijn kleinkind. Die brief eindigt zo: “Jij, mijn kleinkind, zal leven in een wereld waarin de inzet voor een humaan mensenbestaan misschien heimelijk wordt bewonderd, maar waarin de mogelijkheden beperkt zijn om daaraan vorm te geven. Zul je in staat zijn om alle moderne opwinding aan je laars te lappen en toch als modern mens met 'beslistheid' getuigenis te geven van het volle leven, dat het Evangelie predikt?”. 

Renée van Riessen over Emmanuel Levinas

Laatst gewijzigd op 3 augustus 2019 12:36

Renée van Riessen is al jaren bijzonder hoogleraar christelijke filosofie in Leiden. Onlangs publiceerde ze een boek over de franse filosoof Emmanuel Levinas dat in Trouw lovend besproken werd. In 2014 interviewde Wapenveld haar en vertelde ze dat volgens Levinas het leren ook in de komende wereld gewoon door gaat. 'Levinas stelt dat leren in het leven na dit leven doorgaat. In zijn beeld van de komende wereld gaat het onderwijs gewoon door, natuurlijk omdat het een bron is van veel plezier. Het is een beeld van de middeleeuwse rabbijnen die zeggen dat de mensen in de komende wereld zullen voortgaan van het ene probleem naar het andere, van leerhuis tot leerhuis gaan ze voort. Dat leren een bron van vreugde kan zijn, is ook mijn persoonlijke ervaring, juist in het Bijbellezen. Dat is leren en vreugde tegelijk.’

Uitputting van de aarde heeft geestelijke dimensie

Laatst gewijzigd op 27 juli 2019 11:36

Afgelopen week waren er vliegrecords en hitterecords te noteren. Het aantal bosbranden in het arctisch gebied is ook van een recordhoogte. Wat de Club van Rome niet lukte, lukt de thermometer wel. In 2012 wijdde Wapenveld zijn jaarserie aan de vragen rond duurzaamheid, de overgang naar een circulaire economie en de geestelijke achtergronden van de zich aandienende crises. In een afsluitend interview stelde filosoof Ad Verbrugge dat in de moderniteit het samenspel tussen de elementen is verstoord en we de aarde letterlijk opstoken. Een wending ten goede heeft dan ook geestelijke dimensies.

Grunberg en Schmitt

Laatst gewijzigd op 4 februari 2019 10:27

Arnon Grunberg schreef een boek onder de titel Vriend en vijand, waarin hij zich afvraagt waarom het denken in termen van vriend en vijand zo aantrekkelijk is voor nieuw-rechts heden ten dage. In zijn boek knoopt hij aan bij het denken van de rechtsfilosoof Carl Schmitt, die zich in 1933 achter Hitler schaarde. Hoe aanlokkelijk dit denken ook lijkt, aldus Grunberg in Trouw onlangs, het is revolutionair en ontkent in feite het kwaad in ons zelf. “Als je je eigen onzuiverheid accepteert, kun je de onvolkomenheid van de ander pas accepteren. Dan geloof je niet meer in absolute vijanden. Misschien lijkt je vijand meer op je dan je denkt”. Theo de Wit, die op het werk van Schmitt promoveerde, verwoordde in een interview in Wapenveld in 2012 vergelijkbare inzichten:  “De diagnoses van Schmitt zijn inderdaad vaak scherp en interessant. Zijn oplossingen vind ik over het algemeen bedroevend, ze komen altijd neer op een uitschakeling van democratische tendenzen. Wat ik wel van hem geleerd heb is de typisch katholieke waardering voor het vormelement in de politiek: politiek is stylering, kanalisering, theater, een format voor ongedurige menselijke passies, op zijn best een vorm die enigszins duurzaam is.”

Ga naar het nieuwsarchief

Uit het blad van oktober 2019