Spreken over redding en verzoening in een seculiere cultuur

Op zoek naar ruimte voor andere accenten

Abstract

Het goede nieuws van en over Jezus heeft me op jonge leeftijd geraakt en in beweging gezet. Ik proefde iets wat ik anderen ook gunde. Dat is gelukkig nog zo. Wel is mijn reflectie op het proces van missionaire communicatie verdiept. Na kort werkzaam te zijn geweest in de telecommunicatie en medische techniek heb ik vier en een half jaar in Rusland gewoond om zendingswerk te doen, drie jaar in de VS voor studie, en twee jaar in Zwitser­land voor werk. Gedurende deze tijd ontdekte ik dat de cultuur een (vaak) onbewuste invloed heeft op hoe we denken, hoe we naar de wereld kijken en hoe we de Bijbel lezen.

Toen ik in 2002 in Amsterdam begon met gemeentestichting nam ik deze lessen mee; ik begon me steeds meer af te vragen hoe we over het evangelie kunnen spreken in de westerse context. Door mijn ervaring met zoekers in Amsterdam en mijn promotiestudie ben ik tot de conclusie gekomen dat het cruciaal is dat de kerk het evangelie anders leert te verwoorden in de seculiere, postmoderne, en post-Christendom context. Een hernieuwde contextualisatie helpt mensen om het goede nieuws over Jezus Christus in hun eigen taal te horen. Een onderdeel van het spreken over het evangelie is het spreken over redding. Ik denk dat we in onze westerse context minder op een juridische manier over schuld zouden moeten spreken en meer over de verlossing van schaamte en machteloosheid. Ik heb gemerkt dat deze gedachtegang een tweeledige reactie oproept. Sommigen ervaren het als bevrijdend. Anderen ervaren het als diep problematisch: Is er – bijbels en theologisch gezien – wel ruimte voor andere accenten? Geven we niet het hart van het evangelie op als we minder nadruk leggen op juridische schuld?

Waar de eerste reactie vooral gevoed wordt door de herkenning dat voor veel mensen vandaag de dag schaamte een grotere rol speelt dan schuld, wordt de tweede vooral ingegeven door bijbelse en theologische overtuigingen. In dit artikel wil ik daarom twee dingen doen. Ten eerste wil ik laten zien hoe ik tot de overtuiging ben gekomen dat er bijbels en theologisch wel ruimte is voor andere accenten in de evangelieverkondiging. Ik benoem drie verschuivingen in mijn denken die mij tot deze conclusie hebben gebracht. Ten tweede wil ik aangeven waarom het belangrijk is om vandaag de dag andere accenten te zetten en welke.

Dit artikel komt een jaar na publicatie beschikbaar. Neem een abonnement als je het hele artikel nu al wil lezen.